Superdag in de Weerribben en succesvolle twitch!

Een dag naar de Weerribben is de afgelopen jaren bij mij uitgegroeid tot een jaarlijks terugkerend fenomeen, waarbij ik het gebied graag zowel in het voorjaar als de zomer bezoek. Toen het leven nog voornamelijk uit vogels kijken bestond kwam ik er niet vaak. Ik vond het te ver rijden en de aan te treffen soorten niet spectaculair genoeg. Door het verbreden van mijn interesse is het gebied echter flink gestegen op de barometer van mijn favoriete natuurgebieden! Het prachtige laagveengebied is werkelijk een lust voor het oog om te zien, met haar afwisseling van moerasbos, rietvegetaties, laagveenvegetaties, hooilanden, langs de randen goed ontwikkelde houtwallen en natuurlijk het alom aanwezige water. Gaandeweg de week blijkt dat de weergoden ons gunstig gezind zijn en gisterochtend vertrekken Vincent en ik tegen acht uur richting de Weerribben.

Voordat we koers zetten richting Oldemarkt, rijden we eerst echter langs Ottershagen alwaar de avond ervoor een steltkluut aanwezig is. Deze soort heb ik nog maar een keer eerder in Twente gezien, reden genoeg om met een kleine omweg te beginnen. ’s Ochtends is de vogel via de lokale whatts app groep al gemeld dus we hebben goede hoop de vogel te treffen. Bij aankomst laat de stelkluut zich erg fraai zien. De elegante steltloper foerageert rustig vrijwel direct voor de hut. Wellicht wat ver voor de echte fotograaf, maar door de telescoop lijkt het net alsof je er naast staat. De eerste goede soort is binnen! Daarnaast blijkt uit het gedrag van de tureluurs en grutto’s dat er kuikens aanwezig zijn, een goede zaak voor deze soorten die het in Twente erg zwaar hebben! Vooral de grutto’s zijn erg fanatiek en voeren zelfs aanvallen uit op onze rijdende auto als we koers zetten richting de kop van Overijssel.

Waakzame tureluur bij Ottershagen
Waakzame tureluur bij Ottershagen

Na een plezierige rit arriveren we om half 11 bij de Weerribben. Onze eerste stop voert ons richting een petgat met een vlonder, speciaal aangelegd voor het observeren van libellen. Ook de zeer zeldzame sierlijke witsnuitlibel kan hier aangetroffen worden, een soort waarvan het verspreidingsgebied in Nederland zich beperkt tot de Weerribben. Vanaf de vlonder kan iedereen van de soort genieten, terwijl kwetsbare vegetaties gespaard blijven, een prima aanpak van de terreinbeherende organisatie! Na een wandeling van ongeveer een kilometer komen we bij de vlonder. Onderweg hebben we al verschillende vogelsoorten ingekopt, die in Twente aanzienlijk zeldzamer zijn dan in de kop van Overijssel. Het betreft onder meer rietzanger, spotvogel, nachtegaal en visdief. Ook de libellen laten zich niet onbetuigd. In de luwe zone langs het kanaal zitten vele honderden bruine korenbouten, smaragdlibellen, variabele waterjuffers en grote roodoogjuffers. Hoogtepunt vormt echter een mooi mannetje sierlijke witsnuitlibel. Hier worden we door een vriendelijke mede-hobbyist op gewezen. De soort is nieuw voor Vincent en voor mij is het mijn mooiste waarneming tot nu toe.

Sierlijke witsnuitlibel, niet uitgekleurd mannetje
Sierlijke witsnuitlibel, niet uitgekleurd mannetje

Na tien minuten lopen we terug richting de auto om samen met Jasper en Ivo naar vogels en libellen te zoeken. Onderweg maak ik nog wat foto’s van een glassnijder, waarvan ook enkele close-up platen van de ogen van de libel, erg gave beesten.

Glassnijder - Close up
Glassnijder – Close up

Net in de auto krijgen we bericht van Jasper, met de mededeling dat hij een vrouwtje grauwe kiekendief heeft. Snel rijden we richting locatie en vijf minuten later zien we de vogel mooi jagend. De uiterst elegant vogel laat zich gedurende een kwartier mooi bekijken. Vervolgens rijden we tezamen richting Wetering. Hier zien we minimaal 10 geoorde futen zwemmen, erg gaaf. Na verschillende omzwervingen vervolgen we onze weg richting het Woldlakebos, een prachtige plek voor het observeren en fotograferen van libellen. Naast de eerder genoemde soorten zien we hier ook tientallen gevlekte witsnuitlibellen en verschillende vroege glazenmakers. Op een hoop stront lopen drie gewone doodgravers, waarvan een de gastheer is van twee teken!

Gewone doodgraver met teek
Gewone doodgraver met teek

Tegen vier uur scheiden onze wegen en keren Jasper en Ivo terug richting Zwolle terwijl Vincent en ik een hapje gaan eten in Oldemarkt. Na een prima boerenschnitzel rijden we richting Wolvega voor het hoofddoel van de dag, de Otter! Tegen half zeven zijn we ter plaatse, en nemen de tijd om het gebied een tijdje te verkennen. Op een van de gemaaide paden zien we een vos lopen. We gokken erop dat het beest onze kant uit blijft lopen en tien meter van de kruising nemen we positie in. Na een korte check na twee minuten blijkt dat de vos nog steeds onze kant op komt. Na wederom twee minuten wachten sta ik op om te kijken of de vos er al bijna is, hetgeen ik beter 10 tellen later had kunnen doen. De vos schrikt en voor ik op de camera kan afdrukken kiest hij het hazenpad en schiet snel het bos in, desalniettemin een prachtige waarneming. We besluiten een klein stukje verder te lopen. Op de terugweg richting auto, net als Vincent zegt dat de vos zijn weg waarschijnlijk wel weer over het pad zal vervolgen staan we weer oog-in-oog met reinaard. Dit keer kan ik wel een foto maken, vlak voor het dier definitief verdwijnt. Wat een schitterend beest!

Oog-in-oog met Rein de Vos
Oog-in-oog met Rein de Vos

Inmiddels is het negen uur en de spanning stijgt. Zal het lukken om een otter te zien? Tegen kwart over negen nemen we positie in langs een groot petgat, waarbij we beide zijden goed kunnen overzien. Om de kansen te vergroten staan we ongeveer 50 meter uit elkaar. Super gefocust speuren we naar beweging in het water. Bij een rimpeling denk ik meermaals beet te hebben, maar telkens blijkt het paaiende vis te zijn. Dit gaat zeker een half uur door, waarbij we eveneens een keiharde strijd voeren met de massaal aanwezige knutjes en muggen. Iets na half tien is het echter raak! Tijdens het scannen met de telescoop zwemt er ineens een otter vol in beeld! Snel bel ik Vincent en enkele tellen later staan we samen te kijken naar het bijzonder fraaie dier. De otter zwemt rustig langs de kant op ongeveer 100 meter afstand, waarbij verschillende keren het karakteristieke zwembeeld te zien is met kop en staart boven water en buik onder water waardoor het lijkt dat het beest een holle rug heeft. Onder water verraadt hij zich door het bellenspoor dat met de scope prima te volgen is. Na een korte buiteling waarbij eerst de kop flink boven water uitkomt en vervolgens de staart verdwijnt ie uit beeld. We besluiten nog een kwartier langer te wachten maar helaas laat de otter zich niet meer zien. Bijzonder tevreden lopen we terug richting de auto, hetgeen evenmin een straf is. De geseling door de muggen en knutjes is ons aan te zien getuige de tientallen opgelopen muggenbulten. Unaniem wordt besloten dat de otter absoluut de waarneming van de dag is!

Als toetje rijden we terug richting Wetering om te luisteren naar zowel het klein, als kleinst waterhoen. Eerstgenoemde laat zich zij het slecht horen. Meer geluk hebben we met het kleinst waterhoen welke minuten lang zijn klanken laat horen op korte afstand van de weg. Vanwege de korte afstand kan ik de vogel mooi opnemen.

Tijdens de terugweg praten we nog wat na over de geweldige dag en de mooie waarnemingen. We besluiten om volgende dag, indien nog gemeld een bezoek te brengen aan de rode rotslijster bij Zelhem. Tegen half twee ben ik thuis en na een verfrissende douche duik ik snel het bed in.

Tegen half negen gaat de wekker en bij een blik op waarneming.nl zie ik dat de rode rotslijster vanochtend al weer gemeld is. Tegen negen uur ben ik bij Vincent en een uurtje later zij we ter plaatse bij Zelhem. Al snel laat de rode rotslijster zich zien. De vogel zit op de dak van een schuur en is zacht aan het zingen. Helaas waait het hard en is de windrichting verkeerd om wat van de zang te kunnen horen. Af en toe vliegt de vogel op om te gaan foerageren of wordt een spreeuw verjaagd. Na een half uur vliegt de vogel naar de oostkant van het erf waar hij zich nog mooier laat zien. Op deze plaats maak ik een kort filmpje van de vogel. Na de super dag van gister vormt een prachtige nieuwe soort voor Nederland een mooi einde van een bijzonder fraai weekend!

Advertenties

Steltstrandloper bij Borculo

Gisterochtend is bij Borculo de zeer zeldzame Steltstrandloper ontdekt, een soort die tot op heden pas vier maal eerder in Nederland gezien is. De schoonheid van het beest en de korte afstand tot locatie maken een bezoek meer dan waard!

Steltstrandloper door Wim van der Woning
Steltstrandloper door Wim van der Woning

De vogel liet zich erg mooi zien, op betrekkelijke korte afstand gedurende een half uur. Door de lange poten (erg goed te zien op bovenstaande foto) kan de soort, in tegenstelling tot andere, kleinere strandlopers ook in dieper water foerageren. Ondanks de harde wind lukt het me enkele filmpjes van de vogel te maken. Hopelijk komen er nog meer van deze knallers dit jaar!

Hoppa!!!

Vanochtend heb ik eindelijk na vele jaren wachten mijn eerste hop in de regio gezien! De hop is een van de meest karakteristieke vogels binnen Europa, en ook door de beginnende vogelaar doorgaans prima op naam te brengen. Met zijn lichtbruin, wit en zwarte verenkleed is zij een markante verschijning. In vlucht heeft de vogel een bijna vlinderachtige aanblik. Broeden doet de soort tegenwoordig voornamelijk in Zuid-Europa, maar ook in Oost-Duitsland en verder oostelijk komt de hop voor. In Nederland is sporadisch een territorium houdende vogel aanwezig, met name in insectenrijke kleinschalige landschappen kan de soort dan worden aangetroffen. In Twente is de hop echter een zeer zeldzame gast, die de afgelopen jaren slechts enkele malen is waargenomen waarbij het dikwijls ook nog een overvliegend exemplaar betrof. Verschillende keren ben ik achter deze meldingen aangegaan, altijd viste ik achter het net. Tot afgelopen ochtend…

Gisteravond werd er een hop gemeld in een tuin in Nijverdal, alwaar later op de avond een enkele glimp van de vogel werd opgevangen. Voor mij reden genoeg om vroeg te vertrekken. In verband met een mogelijk vroeg vertrek van de vogel neem ik het zekere voor het onzekere en zit ik vanochtend om kwart over vijf al in de auto. Eenmaal aangekomen in de wijk stijgt de spanning, zou de vogel er nog zitten? De wijk vormt perfect foerageergebied voor de hop, voor alle woningen ligt een brede strook kort gemaaid gazon. Na tien minuten zoeken is het eindelijk raak! De vogel vliegt op om na enkele meters weer te landen. Gedurende een kwartier volg ik de vogel behoedzaam, waarbij ik ook twee keer een opgezette kuif te zien krijg, kicken!! Na een tijdje vliegt de vogel een aanliggende tuin in.

Hop
Hop

Eindelijk heb ik de vogel dan in de regio gezien, en dat op schitterende wijze. Uitermate tevreden rij ik richting het werk, een prachtige herinnering rijker!

 

Zomertaling

Vandaag in het Overtoom bij Rijssen vier mannetjes zomertaling foeragerend. Persoonlijk vind ik de zomertaling de meest gracieuze eend die in ons land te bewonderen is. Momenteel is de trek voor deze soort in volle gang, waarbij de vogels op geschikte plekken een tijd lang geobserveerd kunnen worden. Gelet op het biotoop bij het Overtoom is wellicht zelfs een broedpoging mogelijk!

Roestende Ransuilen en Zinderende Kraanvogeltrek!

Het is tegen half 1 als ik op zoek ga naar een aantal roestende ransuilen. Op verschillende plekken in Twente kan deze soort worden aangetroffen. Met name in het winterhalfjaar zoeken de uilen het gezelschap van elkaar op vaste roestplaatsen.

Ransuil - Twente
Ransuil – Twente
Ransuil - Twente
Ransuil – Twente

Na enkele minuten zoeken vind ik de roestplaats en zie ik drie uilen zitten. Een exemplaar kijkt mij even aan, daarbij een verbaasde blik tonend. Wat een schitterende beesten zijn uilen toch! Ondanks de harde wind lukt het me om een aantal digiscoopplaatjes en een digiscoop filmpje te maken van de uilen.

Na een uurtje te hebben genoten besluit ik om verder te rijden want ik krijg steeds meer berichten over flinke kraanvogeltrek, in de hoop een graantje mee te pikken rijd ik richting Losser. Enkele uren later staat de wereld op zijn kop. Tegen twee uur arriveer ik op de Oelemars. Direct na aankomst zie ik de eerste groep met 60 kraanvogels passeren. Direct gevolgd door de volgende groep. Van alle kanten vliegen de kranen me om de oren. Tegen deze aantallen is geen teller bestand, gelukkig krijg ik snel hulp van Henk en Sander. Samen zien we prachtige groepen overkomen, de grootste daarvan is 550 exemplaren! Deze groep besluit om recht boven de telpost hoogte te winnen, een fenomenaal gezicht, waar Sander Wansing een schitterende film van maakt.

Gedurende de volgende uren blijven de kraanvogels, in vrijwel onafgebroken stroom op de telpost beuken. Waar de groepen eerst nog vrij klein zijn, vaak bestaande uit enige tientallen exemplaren worden ze gaandeweg de middag groter tot 350 exemplaren per groep. Ook zien we verschillende keren kleinere groepen samensmelten waarbij de groepssamenstelling toeneemt tot 200 exemplaren. Stilletjes beginnen we te denken aan een nieuw dagrecord, het huidige dagrecord staat op 8335 op 5 maart 2013. Met iedere groep komt evenaring van het record dichterbij en tussen vier en half vijf wordt het record geëvenaard, om vervolgens snel verder op te lopen. Zelf tel ik tot vijf uur, en zie ik 10366 kraanvogels in drie uur tijd, een verbluffend aantal dat alle verwachtingen te boven gaat!!

Uiteindelijk wordt er vanaf zes uur weer geteld en stokt de teller op 10641 kraanvogels, waarbij het oude dagrecord met meer dan 2000 exemplaren is aangescherpt! Ik vermoed dat het nog erg lang gaat duren voordat ik weer dergelijke kraanvogeltrek in Twente zal aanschouwen!!!

Blast from the past

Vandaag kwam ik op de computer een filmpje tegen van een buidelmees, door mij gemaakt in het oosten van Duitsland in het voorjaar van 2013. De vogel liet zich enkele uren super zien!

Genieten om het gedrag weer te zien!

Roodkeelduiker

Koning winter verlaat bijna het land en het voorjaar staat al weer bijna voor de deur! Dat is niet alleen te merken aan de al langer wordende dagen, ook de vogels beginnen al weer aan het voorjaar te denken. Enkele weken geleden begon de grote lijster al met zingen, ten tijde van schrijven fluiten ook de merels al goed en begint ook de zanglijster aan zijn lied. Vandaag staat echter de roodkeelduiker in het zonnetje. De roodkeelduiker is een typische wintergast die maar mondjesmaat in het binnenland wordt gezien. Ik heb deze soort pas een keer eerder in Twente gezien namelijk in 2010. Destijds zag ik de vogel eind november op de Oelemars bij Losser. Toeval of niet, de laatste jaren heeft de Oelemars bijna patent op de Roodkeelduiker. Gisteravond is er weer een exemplaar ontdekt bij de Oelemars, en omdat ik de soort al bijna zes jaar geleden voor het laatst in de regio heb gezien, besluit ik de vogel met een bezoek te vereren.

Bij aankomst hoef ik niet lang te zoeken. De roodkeelduiker dobbert als een volwaardige onderzeeër tussen 4 futen, waarbij ook meteen het verschil in grootte opvalt. Door de telescoop bewonder ik het gedrag van de vogel. Omdat er eerst voornamelijk wordt gezwommen kan ik wat foto’s maken met de telefoon door de telescoop.

Roodkeelduiker - Oelemars
Roodkeelduiker – Oelemars

Na de foto’s maak ik ook een filmpje welke hier te zien is.

Na een kwartier begint de vogel met foerageren, waarbij de vogel soms langdurig onder water is. Drie keer komt de vogel met prooi naar boven, erg tof om te zien. Tussendoor vliegt er ook nog een rode wouw over, hetgeen meteen mijn eerste dit jaar is. De machtige rover glijdt op zijn dooie gemakje richting het noordoosten. Een invallende scholekster is ook een nieuwe jaarsoort voor me in de regio, laat het voorjaar maar komen!

Roodkeelnachtegaal

Vandaag een kort verhaaltje over mijn Twitch van de Roodkeelnachtegaal. Deze mega zeldzaamheid houdt de gemoederen in vogelend Nederland al bijna twee weken in zijn greep. Hoewel ik eerst niet direct de behoefte voelde de vogel met een bezoek te vereren, ben ik hier toch op terug gekomen, want eerlijk is eerlijk de vogel heeft een prachtig rood keeltje en kenmerkend koppatroon. Samen met Martijn en Jeff heb ik vandaag de vogel opgezocht.

Na een gezellige rit arriveren we om kwart voor elf in Hoogwoud. Vanwege de regen zijn we bewust wat later vertrokken, en bij aankomst is het bijna droog. Na vijf minuten zoeken vinden we de locatie waar de vogel zich bevindt. Niet lang daarna laat de vogel zich enkele keren fraai zien, waarbij de vogel meelwormen van het pad pikt. Na een kwartier gekeken te hebben begint het weer te regenen en schuilen we in de auto. Als het wederom droog is zien we de vogel nog verschillende keren.

Roodkeelnachtegaal - Hoogwoud
Roodkeelnachtegaal – Hoogwoud

Martijn en Jeff weten de vogel nog beter vast te leggen!

Roodkeelnachtegaal - Hoogwoud Foto: Martijn Bunskoek
Roodkeelnachtegaal – Hoogwoud Foto: Martijn Bunskoek

Na de roodkeelnachtegaal rijden we richting de Dijkwielen bij Den Oever. De kleine topper laat zich echter niet zien. Wel zien we nog het mannetje Buffelkopeend. Dat brengt het aantal nieuwe soorten op deze dag op +2. Vanwege een hagelbui rijden we richting half 3 weer richting Zwolle.

Bruine Boszanger!

De afgelopen weken zijn de Twentse vogelaars in de ban van een zeer zeldzame gast voor de regio, namelijk de bruine boszanger. Inmiddels heb ik de vogel zelf ook twee keer gezien, maar was ik vanwege een vakantie nog niet in de gelegenheid geweest om mijn verhaal vast te leggen op mijn blog. Voor mijn eerste waarneming moeten we terug naar vrijdag 15 januari.

Het is ’s ochtends rustig op het werk. Bovendien ben ik in gedachten al bij de volgende dag, want dan vertrekt het vliegtuig voor een korte vakantie naar Spanje. Tegen de klok van tien uur krijg ik een telefoontje van René Weijering met de mededeling dat hij een “boszanger” heeft gezien bij het Kristalbad, circa drie kwartier daarvoor, waarbij de vogel na opvliegen ook enkele keren een smakkend “tsek” riep. De melding neem ik uiterst serieus en een uur later ben ik ter plaatse bij het Kristalbad, samen met Timo.

We lopen naar de plek waar René de vogel heeft gevonden, althans dat denk ik op dat moment. Meer dan een uur sta ik te koukleumen, Timo vertrekt weer vanwege werkzaamheden. Ik probeer het nog een half uur op de plek en besluit dan Rene te bellen. Als ik hem aan de lijn krijg blijkt dat ik niet op de juiste plek sta waar hij de boszanger vond. Ik loop terug richting de plek waar hij de vogel is kwijt geraakt, daar nauwelijks aangekomen vliegt een kleine bruine vogel op uit het riet, daarbij een smakkend “tsek” makend. Even later krijg ik de vogel in de kijker en weet zeker dat het een bruine boszanger is! De vogel sneakt en kruipt door vegetatie van nauwelijks een halve meter breed maar is desondanks moeilijk te vinden. Na een tijdje komt ook Timo weer terug Samen krijgen we de vogel nog verschillende keren te zien. Op een gegeven moment vliegt de vogel al roepend langs mijn microfoon.

Na een half uurtje besluit ik huiswaarts te keren, omdat de koffer voor de volgende dag nog moet worden ingepakt. De hele dag ben ik nog aan het nagenieten van deze supersoort, het terugvinden en goed documenteren van de soort maakt het voor mij allemaal nog mooier! René ontzettend bedankt voor de prachtige ontdekking, en zo zie je maar weer de aanhouder wint!

Bruine Boszanger - Foto: Wim van der Woning
Bruine Boszanger – Foto: Wim van der Woning

Weekendje aan de kust met volop Zeldzaamheden

De kust in het najaar biedt altijd mogelijkheden voor het zien van wat leuke vogelsoorten! Afgelopen weekend heb ik dat wederom aan den lijve ondervonden! Een lang weekendje Katwijk leverde naast een aantal leuke soorten die ik in het Twentse zelden te zien krijg ook een aantal zeldzaamheden op, waaronder een kleine burgemeester, een woestijntapuit en als klapper en nieuwe soort de hume’s bladkoning op!

Zaterdagochtend vertrekken we tegen tienen richting Katwijk, via Voorhout om daar een poging te ondernemen de woestijntapuit te zien. Hoewel de vogel niet nieuw is, blijft het een bijzonder mooie soort om te zien. Bij aankomst blijkt dat we geluk hebben. De vogel laat zich fraai zien en scharrelt wat rond in de nabijheid van enkele schapen, erg tof om te zien! Daar ik geen telescoop bij me heb zijn details niet heel goed te zien op deze afstand. Gelukkig is er een behulpzame medevogelaar die ons een blik door de scope gunt, waarvoor dank. Na een kwartier lijkt er een gigantische bui aan te komen, hetgeen ons doet besluiten om onze weg richting Katwijk te vervolgen. Na een avond vol gezelligheid staat de volgende dag in het teken van een mooie strandwandeling.

De weergoden zijn ons zondagochtend beter gezind dan de zaterdag en hoewel we enkele kleine buitjes over ons krijgen houden we het grotendeels droog met soms een lekker zonnetje. Een van de soorten die ik nog op de verlanglijst heb staan is de Hume’s bladkoning, een soort die ik al enkele keren gemist heb. Gelukkig blijkt de vogel vandaag goed mee te werken. Iets na het middaguur komen we aan op de plek en vrij snel daarna begint de vogel te roepen. Uiteindelijk krijg ik de vogel ook even mooi te zien, waarbij ten opzichte van de bladkoning, vooral de grijzige algehele indruk opvalt. Ook de wenkbrauwstreep en het vleugelstreepje zijn goed te zien. Na de zichtwaarneming laat de vogel nog een aantal roepsessies fanatiek van zich horen. Ondanks de aanwezigheid van een water-inlaat kan ik nog een aardige opname van de vogel maken. Een leuke bonus op deze plek zijn twee waterrallen die kort onder de kant in een klein stukje riet zitten.

Op maandagochtend maken we nog een gezellig strandwandeling, hetgeen nog beelden oplevert van een mooie grijze zeehond een erg gave soort die ik nog niet heel vaak gezien heb. Tussen de meeuwen vliegt daarnaast nog een jonge jan-van-gent. Een groepje zwarte zee-eenden en een middelste zaagbek dragen nog meer bij aan het kustgevoel. Bij de binnenwatering in Katwijk vinden we op aanwijzing van Vincent van der Spek de tweede kalenderjaar kleine burgemeester, waarvoor dank! De vogel laat zich gedurende een half uur mooi bekijken en vormt een mooie afsluiter van een geslaagd weekend!

Kleine Burgemeester 2e kalenderjaar - Katwijk
Kleine Burgemeester 2e kalenderjaar – Katwijk